|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| najbliższe wykłady (8.10.2009r.) | 14.10 - prof.dr hab. Bronisław Rudak: Czarne dziury- czarne perły Wszechświata
09.11 - dr hab. Michał Hanasz: Wszechświat w symulacjach komputerowych
9.12 - prof. dr hab. Andrzej Kus : Kosmiczna mikrofalówka
Wykłady odbywają się w auli Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, ul. 3 Maja, początek o godz. 18:00 |

| oglądanie nieba przez kamerkę (7.10.2009r.) | | Co środę włocławskie obserwatorium kierować będzie teleskop wyposażony w kamerkę internetową na ciekawe obiekty nieba. Internauci mogą oglądać ten przekaz wpisując w przeglądarkę nasz numer IP, który podaję: 77.91.3.103 |

| Bliżsi wyjaśnienia tajemnic kosmosu (5.11.2008r.) | Tajemnice zamknięte w skale
2008-11-04 13:11 /PAP/
Stosując nowoczesną metodę analityczną - TIMS - odmianę spektrometrii masowej (ang. thermal ionisation mass spectrometry), naukowcom udało się określić ilości różnych izotopów chromu zawartych w próbce "nie z tego świata" czyli, próbce pobranej z meteorytu. Dzięki temu możliwe jest jeszcze dokładniejsze prześledzenie historii danej skały, co pozwala na głębsze zrozumienie ewolucji naszego Układu Słonecznego, donosi "Journal of Analytical Atomic Spectrometry".
Badania kosmochemiczne - czyli analiza materiałów spoza naszej planety, za pomocą nowoczesnych metod analizy chemicznej - należą do jednych z najtrudniejszych, gdyż obok nikłej dostępności próbek, niemal zawsze powstaje pytanie skąd dokładnie dana próbka pochodzi - często jedyną pewną odpowiedzą jest, że z "nieba".
Ewolucję naszego Układu Słonecznego (jej wczesny etap, gdy powstawały planety) można badać, z przyczyn obiektywnych, głównie na podstawie zjawisk, których efekty obecnie są widoczne na nieboskłonie lub w postaci pozostałości chemicznych w dostępnych na Ziemi fragmentach ciał niebieskich - meteorytach.
Naukowcy z Danii oraz Francji, z University of Copenhagen oraz Laboratoire de GÚochimie et Cosmochimie - IPGP, których prace koordynował profesor Claude Jean AllŔgre, wykorzystali nowoczesną metodę analizy chemicznej - spektrometrię masową - do rozróżniania oraz ilościowego określenia różnych izotopów chromu, jakie zawarte są w meteorycie, a które są chemicznymi świadkami między innymi wybuchów supernowej.
Opracowana metoda opiera się na chromatograficznym rozdziale materiału tak, by analizie poddawana była próbka pozbawiona niepotrzebnych substancji chemicznych. W tym celu naukowcy zastosowali dwukolumnową chromatografię, gdzie podczas przepuszczania analizowanej próbki przez pierwszą kolumnę zatrzymywany jest chrom (III), a w kolejnej komunie - żelazo, glin i tytan (występujący w próbkach w śladowych ilościach).
Tak przygotowany materiał poddawany jest następnie analizie za pomocą TIMS (ang. thermal ionisation mass spectrometry) - odmiany spektrometrii masowej, która pozwala na wykrycie, rozróżnienie oraz określenie nawet śladowych ilości różnych izotopów chromu (np. chrom-50, chrom-52, chrom-53). Metoda ta jest bardzo dokładna, przez co można wykryć stężenia dochodzące do 10 ppm (części na milion). Izotopy chromu powstają w różnych stosunkach ilościowych w czasie wybuchów gwiazd typu supernowa. Można więc na tej drodze odróżnić materię wytworzoną w czasie poszczególnych (różnych) wybuchów.
Według naukowców, nowa metoda stanowić będzie z całą pewnością przydatne narzędzie dla badaczy zajmujących się analizą izotopową skał (również tych "ziemskich"), a jej główną zaletą jest fakt, iż do badania potrzebna jest minimalna ilość próbki. Jest to szczególnie ważne przy analizach często unikatowego materiału skalnego spoza naszej planety.
Analiza zawartości różnych izotopów chromu pozwala na rozróżnienie skał pochodzenia kosmicznego, przez co ułatwia badania kosmosu, przyczyniając się do poznania ewolucji Układu Słonecznego.
(PAP)
klg/yy/ |
 |
|
|
Czym różni się meteor od meteorytu ?
Meteor jest to ślad, jaki zostawia w atmosferze drobina pyłu. Taki okruch materii, mający przeważnie rozmiary ziarenka piasku, porusza się względem Ziemi z prędkością kilku a nawet kilkudziesięciu km/s. Wpadając w atmosferę rozgrzewa się i całkowicie spala od wysokiego tarcia, jonizując dodatkowo gaz. Rezultatem jest efektowna świetlista smuga, którą można obserwować na nocnym niebie. Meteory nazywane są potocznie "spadającymi gwiazdami", choć naprawdę nic ich z prawdziwymi gwiazdami nie łączy. Jeśli jednak taki kawalek materii nie spali się całkowicie w czasie podróży przez atmosfere, dociera do powierzchni Ziemi i wtedy staje się meteorytem. Przelot przez atmosferę mogą przeżyć jedynie ciała o większych rozmiarach.
|
Nasa
Jet Propulsion Labolatory
Astronomia
Astronomia i kosmologia
Astronautyka
Wyższa Szkoła Informatyki
|
|
Ślepi obserwatorzy nieba
Ludzie, których idee ukształtowały nasz obraz Wszechświata
Miałem ostatnio sposobność zapoznać się z książką autorstwa Rocky Kolba, pod tytułem "Ślepi obserwatorzy nieba". Autor jest, czego możemy dowiedzieć się z okładki, szefem Centrum Astrofizyki Elementarnej w Laboratorium Fermiego, a przy tym profesorem astronomii i astrofizyki na Uniwersytecie Chicagowskim.
Podobnie jak w przypadku czytanego nieco wcześniej przeze mnie "Przewrotu kopernikańskiego", niniejszą książkę przełożył Piotr Amsterdamski. Tym razem tematem
przewodnim jest cytat z jednego z największych astronomów w dziejach ludzkości, Tychona Brahe: "O tępe umysły. O ślepi obserwatorzy nieba.". Jak nietrudno się domyśleć, autor na kartach swojej książki zabiera nas w świat ludzkich pomyłek, błędnych interpretacji, ale również wielkich odkryć, które choć mniej lub...
|
|
PTA wydaje czasopismo Urania-Postępy
Astronomii, wspólnie z Polskim Towarzystwem
Miłośników Astronomii. Jest to dwumiesięcznik
upowszechniający wiedzę astronomiczną, pisany
przez wybitnych specjalistów z różnych działów
astronomii.
Profesor Bohdan Paczyński doktorem honoris
causa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Andrzej Woszczyk
Czarne dziury: rozmowa,której nie było
Marek Abramowicz
Pierwotne czarne dziury
Agnieszka Janiuk
Arystotelesowska Strageria— miejsce narodzin fizyki
Elżbieta Nawrocka,
Włodzimierz Nawrocki
|
|
|
|
|
|