|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Otrzymywanie obrazów
Patrzenie w niebo jest ogromna przyjemnością, jednakże profesjonalni astronomowie, a także wielu miłośników astronomii, potrzebują do badań dokładnego zapisu tego, co obserwują. W tym celu używają płyt fotograficznych lub urządzeń elektronicznych. Wszystkie odbiorniki światła mogą wzmacniać obrazy słabych obiektów dzięki wydłużeniu czasu ekspozycji do wielu minut, a nawet godzin. Wymaga to jednak dokładnego prowadzenia teleskopu za obracającym się sklepieniem nieba. Kiedy pierwszy raz spojrzysz przez duży teleskop na gwiazdy, będziesz prawdopodobnie trochę rozczarowany. Prawie wszystkie fotografie różnych obiektów astronomicznych, które oglądasz w książkach, są odbitkami z długo naświetlanej płyty fotograficznej. Większość interesujących szczegółów wyraźnych na zdjęciach nie można zobaczyć, spoglądając bezpośrednio przez teleskop.
Obecnie większość obserwatorów używa elektronicznych odbiorników światłą. Mogą one rejestrować pojedyncze impulsy energetyczne światła zwane fotonami. Fotografie są ciągle używane do różnych celów (np. popularyzowania astronomii), ale elektroniczne detektory są dużo czulsze niż płyty fotograficzne. Odbiornik taki jest zbudowany z materiałów czułych na światło. Kiedy fotony padają na światłoczułe miejsca, powstaje słaby prąd elektryczny.
Detektory CCD (ang. Charge-Coupled Device) są to odbiorniki promieniowania zwykle w kształcie kwadratowej mozaiki złożonej z kilkuset tysięcy do paru milionów światłoczułych elementów. Jeden pojedynczy kwadracik w detektorze CCD zwany jest pikselem (od ang. pixel). Dzięki możliwości dokładnego zarejestrowania, w które piksele trafiły poszczególne fotony, można szczegółowo odtworzyć obraz badanego obiektu. Takich detektorów CCD, używa się również w kamerach wideo.
Barwy otrzymywanych obrazów
Jakie są rzeczywiste barwy gwiazd i planet? Przez „rzeczywistą” barwę rozumiemy kolor „rejestrowany” przez nasze oczy. Należy pamiętać, ze oko ludzkie jest pewnym typem detektora światła i nie wszyscy odbierają barwy w ten sam sposób. Fotografie i elektroniczne odbiorniki światła zapisują barwy dużo bardziej dokładnie. Obraz zapamiętany w pamięci komputera można wyświetlić na ekranie lub wydrukować w dowolnie wybranych kolorach. Jeśli nie będą to naturalne (rzeczywiste) barwy, mówimy o takim obrazie, że został wykonany w fałszywych albo umownych kolorach. Często tak się robi, aby na przykład przez zwiększenie kontrastów wydobyć szczegóły danego obiektu w widmie niewidzialnym dla naszego wzroku (np. obrazy w świetle podczerwonym) są oczywiście zawsze wykonane w fałszywych barwach.
Poza barwami tęczy
Światło jest rodzajem energii zwanej promieniowaniem elektromagnetycznym. Promieniowanie to, wysyłane przez najróżniejsze obiekty astronomiczne, wędruje przez pusta przestrzeń i dociera do nas w postaci pojedynczych paczek falowych zwanych fotonami. Światło widzialne tworzą drobne fale o długości mniejszej od jednej milionowej części metra. Kiedy światło rozszczepia się na barwne widmo, np. w tęczy, czy też jeśli przepuścimy je przez pryzmat, widać cały widzialny zakres długości fali. Długość fali światła fioletowego jest około dwa razy krótsza od długości fali światła czerwonego.
Jednakże światło nie jest jedyna formą promieniowania elektromagnetycznego. Całe widmo elektromagnetyczne rozciąga się poza barwy tęczy, dochodząc za fioletem ku dużo krótszym długościom fal, a w druga stronę – poza światło czerwone- do dużo dłuższych fal. Zakres długich fal obejmuje promieniowanie podczerwone, mikrofale i najdłuższe ze wszystkich – fale radiowe. Od fioletu coraz krótsze długości fal mają: promieniowanie nadfioletowe, rentgenowskie i gamma.
Astronomowie badają całe widmo elektromagnetyczne, jednakże nie wszystkie rodzaje promieniowania docierają do powierzchni Ziemi. Promienie gamma, rentgenowskie oraz nadfioletowe mogą być rejestrowane wyłącznie przez satelity krążące ponad atmosferą ziemską, gdyż nie przepuszcza ona tych rodzajów promieniowania.
Badając w różnych zakresach długości fal ilość promieniowania zarejestrowanego od badanego obiektu, np. gwiazdy czy świecącego obłoku gazowego, astronomowie uzyskują szczegółowe wiadomości o tym obiekcie- o jego temperaturze, gęstości i skaldzie chemicznym. Rozszczepieniem promieniowania elektromagnetycznego na poszczególne długości fal, czyli otrzymywaniem widma zajmuje się spektroskopia.
Widmo elektromagnetyczne- od fal radiowych po promienie gamma. Światło widzialne jest tylko fragmentem całego możliwego zakresu promieniowania. Fale radiowe niosą ze sobą najmniej energii, a promienie gamma- najwięcej. Promieniowanie podczerwone jest także znane pod nazwą promieniowanie cieplnego. Fale radiowe i światło widzialne docierające do powierzchni Ziemi można badać za pomocą naziemnych teleskopów. Pewna część promieniowania podczerwonego dociera do najwyższych partii górskich naszego globu. pozostałe rodzaje promieniowania nie docierają do powierzchni Ziemi, dlatego obserwacje można prowadzić jedynie teleskopami umieszczonymi na satelitach okołoziemskich.
|
|
|
 Ile kosztuje start wahadłowca ?
NASA nie podaje dokladnie tego, ale można to wyliczyć, dzieląc ogólną roczną kwotę z budżetu NASA przeznaczoną na misje wahadłowców przez liczbę startów rocznie. Tak uzyskana kwota zawiera się w przedziale 400..500 mln $. Jest to kwota brutto, zawierająca wszystkie koszty, zawiera ona w sobie wszystkie czynności związane z obsługa wahadłowców na ziemi i w kosmosie, włącznie z treningiem astronautów.
|
Nasa
Jet Propulsion Labolatory
Astronomia
Astronomia i kosmologia
Astronautyka
Wyższa Szkoła Informatyki
|
|
Ślepi obserwatorzy nieba
Ludzie, których idee ukształtowały nasz obraz Wszechświata
Miałem ostatnio sposobność zapoznać się z książką autorstwa Rocky Kolba, pod tytułem "Ślepi obserwatorzy nieba". Autor jest, czego możemy dowiedzieć się z okładki, szefem Centrum Astrofizyki Elementarnej w Laboratorium Fermiego, a przy tym profesorem astronomii i astrofizyki na Uniwersytecie Chicagowskim.
Podobnie jak w przypadku czytanego nieco wcześniej przeze mnie "Przewrotu kopernikańskiego", niniejszą książkę przełożył Piotr Amsterdamski. Tym razem tematem
przewodnim jest cytat z jednego z największych astronomów w dziejach ludzkości, Tychona Brahe: "O tępe umysły. O ślepi obserwatorzy nieba.". Jak nietrudno się domyśleć, autor na kartach swojej książki zabiera nas w świat ludzkich pomyłek, błędnych interpretacji, ale również wielkich odkryć, które choć mniej lub...
|
|
PTA wydaje czasopismo Urania-Postępy
Astronomii, wspólnie z Polskim Towarzystwem
Miłośników Astronomii. Jest to dwumiesięcznik
upowszechniający wiedzę astronomiczną, pisany
przez wybitnych specjalistów z różnych działów
astronomii.
Profesor Bohdan Paczyński doktorem honoris
causa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Andrzej Woszczyk
Czarne dziury: rozmowa,której nie było
Marek Abramowicz
Pierwotne czarne dziury
Agnieszka Janiuk
Arystotelesowska Strageria— miejsce narodzin fizyki
Elżbieta Nawrocka,
Włodzimierz Nawrocki
|
|
|
|
|
|
